scipfæt
Old English
Etymology
Compound of sċip (“ship”) + fæt (“vessel”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʃipˌfæt/
Noun
sċipfæt m
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sċipfæt | sċipfatu |
| accusative | sċipfæt | sċipfatu |
| genitive | sċipfætes | sċipfata |
| dative | sċipfæte | sċipfatum |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “scip-fæt”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.