scéalaigh

Irish

Etymology 1

From scéal (“story”) +‎ -igh.

Verb

scéalaigh (present analytic scéalaíonn, future analytic scéalóidh, verbal noun scéalú, past participle scéalaithe)

(transitive) to relate

Conjugation

Conjugation of *scéalaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	scéalaím	scéalaíonn tú; scéalaír^†	scéalaíonn sé, sí	scéalaímid; scéalaíonn muid	scéalaíonn sibh	scéalaíonn siad; scéalaíd^†	a scéalaíonn; a scéalaíos	scéalaítear
past	scéalaigh mé; scéalaíos	scéalaigh tú; scéalaís	scéalaigh sé, sí	scéalaíomar; scéalaigh muid	scéalaigh sibh; scéalaíobhair	scéalaigh siad; scéalaíodar	a scéalaigh	scéalaíodh
past habitual	scéalaínn	scéalaíteá	scéalaíodh sé, sí	scéalaímis; scéalaíodh muid	scéalaíodh sibh	scéalaídís; scéalaíodh	a scéalaíodh	scéalaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	scéalóidh mé; scéalód; scéalóchaidh mé^†	scéalóidh tú; scéalóir^†; scéalóchaidh tú^†	scéalóidh sé, sí; scéalóchaidh sé, sí^†	scéalóimid; scéalóidh muid; scéalóchaimid^†; scéalóchaidh muid^†	scéalóidh sibh; scéalóchaidh sibh^†	scéalóidh siad; scéalóid^†; scéalóchaidh siad^†	a scéalóidh; a scéalós; a scéalóchaidh^†; a scéalóchas^†	scéalófar; scéalóchar^†
conditional	scéalóinn; scéalóchainn^†	scéalófá; scéalóchthá^†	scéalódh sé, sí; scéalóchadh sé, sí^†	scéalóimis; scéalódh muid; scéalóchaimis^†; scéalóchadh muid^†	scéalódh sibh; scéalóchadh sibh^†	scéalóidís; scéalódh siad; scéalóchaidís^†; scéalóchadh siad^†	a scéalódh; a scéalóchadh^†	scéalófaí; scéalóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go scéalaí mé; go scéalaíod^†	go scéalaí tú; go scéalaír^†	go scéalaí sé, sí	go scéalaímid; go scéalaí muid	go scéalaí sibh	go scéalaí siad; go scéalaíd^†	—	go scéalaítear
past	dá scéalaínn	dá scéalaíteá	dá scéalaíodh sé, sí	dá scéalaímis; dá scéalaíodh muid	dá scéalaíodh sibh	dá scéalaídís; dá scéalaíodh siad	—	dá scéalaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	scéalaím	scéalaigh	scéalaíodh sé, sí	scéalaímis	scéalaígí; scéalaídh^†	scéalaídís	—	scéalaítear

past participle	scéalaithe

verbal noun	scéalú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

scéalaigh

inflection of scéalach:
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “scéalaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN