słuńce

Inherited from Proto-Slavic *sъ̑lnьce.

• IPA^(key): /ˈswuɲ.t͡sɛ/
• Rhymes: -uɲt͡sɛ
• Syllabification: słuń‧ce

słuńce n

1. sun
   • 1938, Aleksander Majkòwsczi, Żëcé i przigòdë Remùsa‎^[1], page 34:

     Słuńce z vesókjigo njeba tak rozsvjeceío całe pole, że navetk nomjizernjejszi bączk v rovje mógł so plece rozegrzac.

     The sun from the high sky illuminated the entire field so much that even the most inconspicuous little buggy in the ditch could warm his back.

• Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “słońce”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi‎^[2]
• Jan Trepczyk (1994), “słońce”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volumes 1–2
• “słuńce”, in Internetowi Słowôrz Kaszëbsczégò Jãzëka [Internet Dictionary of the Kashubian Language], Fundacja Kaszuby, 2022

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /sɫuɲt͡sʲɛ/
• IPA^(key): (15^th CE) /sɫuɲt͡sʲɛ/

słuńce n

1. alternative form of słońce