Turkish
Etymology
By surface analysis, söv- + -gü.
Pronunciation
- IPA(key): /søvˈɟy/
- Hyphenation: söv‧gü
Noun
sövgü (definite accusative sövgüyü, plural sövgüler)
- cursing, swearing: cuss word, swear word
- Synonym: küfür
Declension
Declension of sövgü
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
sövgü
|
sövgüler
|
| definite accusative
|
sövgüyü
|
sövgüleri
|
| dative
|
sövgüye
|
sövgülere
|
| locative
|
sövgüde
|
sövgülerde
|
| ablative
|
sövgüden
|
sövgülerden
|
| genitive
|
sövgünün
|
sövgülerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgüm
|
sövgülerim
|
| 2nd singular
|
sövgün
|
sövgülerin
|
| 3rd singular
|
sövgüsü
|
sövgüleri
|
| 1st plural
|
sövgümüz
|
sövgülerimiz
|
| 2nd plural
|
sövgünüz
|
sövgüleriniz
|
| 3rd plural
|
sövgüleri
|
sövgüleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgümü
|
sövgülerimi
|
| 2nd singular
|
sövgünü
|
sövgülerini
|
| 3rd singular
|
sövgüsünü
|
sövgülerini
|
| 1st plural
|
sövgümüzü
|
sövgülerimizi
|
| 2nd plural
|
sövgünüzü
|
sövgülerinizi
|
| 3rd plural
|
sövgülerini
|
sövgülerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgüme
|
sövgülerime
|
| 2nd singular
|
sövgüne
|
sövgülerine
|
| 3rd singular
|
sövgüsüne
|
sövgülerine
|
| 1st plural
|
sövgümüze
|
sövgülerimize
|
| 2nd plural
|
sövgünüze
|
sövgülerinize
|
| 3rd plural
|
sövgülerine
|
sövgülerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgümde
|
sövgülerimde
|
| 2nd singular
|
sövgünde
|
sövgülerinde
|
| 3rd singular
|
sövgüsünde
|
sövgülerinde
|
| 1st plural
|
sövgümüzde
|
sövgülerimizde
|
| 2nd plural
|
sövgünüzde
|
sövgülerinizde
|
| 3rd plural
|
sövgülerinde
|
sövgülerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgümden
|
sövgülerimden
|
| 2nd singular
|
sövgünden
|
sövgülerinden
|
| 3rd singular
|
sövgüsünden
|
sövgülerinden
|
| 1st plural
|
sövgümüzden
|
sövgülerimizden
|
| 2nd plural
|
sövgünüzden
|
sövgülerinizden
|
| 3rd plural
|
sövgülerinden
|
sövgülerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgümün
|
sövgülerimin
|
| 2nd singular
|
sövgünün
|
sövgülerinin
|
| 3rd singular
|
sövgüsünün
|
sövgülerinin
|
| 1st plural
|
sövgümüzün
|
sövgülerimizin
|
| 2nd plural
|
sövgünüzün
|
sövgülerinizin
|
| 3rd plural
|
sövgülerinin
|
sövgülerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
sövgüyüm
|
sövgülerim
|
| 2nd singular
|
sövgüsün
|
sövgülersin
|
| 3rd singular
|
sövgü
sövgüdür
|
sövgüler
sövgülerdir
|
| 1st plural
|
sövgüyüz
|
sövgüleriz
|
| 2nd plural
|
sövgüsünüz
|
sövgülersiniz
|
| 3rd plural
|
sövgüler
|
sövgülerdir
|
|
Derived terms
Further reading