sömürü
Turkish
Etymology
From sömürmek (“to exploit”).
Noun
sömürü (definite accusative sömürüye, plural sömürüler)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sömürü | sömürüler |
| definite accusative | sömürüyü | sömürüleri |
| dative | sömürüye | sömürülere |
| locative | sömürüde | sömürülerde |
| ablative | sömürüden | sömürülerden |
| genitive | sömürünün | sömürülerin |
Synonyms
Derived terms
- duygu sömürüsü (appeal to emotion)