séimhigh
Irish
Etymology
From Old Irish séimigidir (“to attenuate; soften”), from séim (“slender; smooth”), from Proto-Celtic *sɸeimis. By surface analysis, séimh + -igh.
Verb
séimhigh (present analytic séimhíonn, future analytic séimheoidh, verbal noun séimhiú, past participle séimhithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | séimhím | séimhíonn tú; séimhír† |
séimhíonn sé, sí | séimhímid; séimhíonn muid |
séimhíonn sibh | séimhíonn siad; séimhíd† |
a shéimhíonn; a shéimhíos | séimhítear |
| past | shéimhigh mé; shéimhíos | shéimhigh tú; shéimhís | shéimhigh sé, sí | shéimhíomar; shéimhigh muid | shéimhigh sibh; shéimhíobhair | shéimhigh siad; shéimhíodar | a shéimhigh | séimhíodh |
| past habitual | shéimhínn / séimhínn‡ |
shéimhíteá / séimhíteᇠ|
shéimhíodh sé, sí / séimhíodh sé, sí‡ |
shéimhímis; shéimhíodh muid / séimhímis‡; séimhíodh muid‡ |
shéimhíodh sibh / séimhíodh sibh‡ |
shéimhídís; shéimhíodh / séimhídís‡; séimhíodh siad‡ |
a shéimhíodh | shéimhítí / séimhítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | séimheoidh mé; séimheod; séimheochaidh mé† |
séimheoidh tú; séimheoir†; séimheochaidh tú† |
séimheoidh sé, sí; séimheochaidh sé, sí† |
séimheoimid; séimheoidh muid; séimheochaimid†; séimheochaidh muid† |
séimheoidh sibh; séimheochaidh sibh† |
séimheoidh siad; séimheoid†; séimheochaidh siad† |
a shéimheoidh; a shéimheos; a shéimheochaidh†; a shéimheochas† | séimheofar; séimheochar† |
| conditional | shéimheoinn; shéimheochainn† / séimheoinn‡; séimheochainn†‡ |
shéimheofá; shéimheochthᆠ/ séimheofá‡; séimheochthᆇ |
shéimheodh sé, sí; shéimheochadh sé, sí† / séimheodh sé, sí‡; séimheochadh sé, s톇 |
shéimheoimis; shéimheodh muid; shéimheochaimis†; shéimheochadh muid† / séimheoimis‡; séimheodh muid‡; séimheochaimis†‡; séimheochadh muid†‡ |
shéimheodh sibh; shéimheochadh sibh† / séimheodh sibh‡; séimheochadh sibh†‡ |
shéimheoidís; shéimheodh siad; shéimheochaidís†; shéimheochadh siad† / séimheoidís‡; séimheodh siad‡; séimheochaidís†‡; séimheochadh siad†‡ |
a shéimheodh; a shéimheochadh† | shéimheofaí; shéimheochthaí† / séimheofaí‡; séimheochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go séimhí mé; go séimhíod† |
go séimhí tú; go séimhír† |
go séimhí sé, sí | go séimhímid; go séimhí muid |
go séimhí sibh | go séimhí siad; go séimhíd† |
— | go séimhítear |
| past | dá séimhínn | dá séimhíteá | dá séimhíodh sé, sí | dá séimhímis; dá séimhíodh muid |
dá séimhíodh sibh | dá séimhídís; dá séimhíodh siad |
— | dá séimhítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | séimhím | séimhigh | séimhíodh sé, sí | séimhímis | séimhígí; séimhídh† |
séimhídís | — | séimhítear |
| past participle | séimhithe | |||||||
| verbal noun | séimhiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| séimhigh | shéimhigh after an, tséimhigh |
not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.