sáigh

Irish

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /sˠɑːɟ/
(Galway) IPA^(key): /sˠɑː/
(Mayo) IPA^(key): /sˠɑːj/
(Ulster) IPA^(key): /sˠaːj/

Etymology 1

From Middle Irish sáithid, sáidid, from Old Irish sáidid (“thrust, fix”).

Alternative forms

sáidh, sáith (obsolete)
sáithigh

Verb

sáigh (present analytic sánn, future analytic sáfaidh, verbal noun sá, past participle sáite) (transitive)

to thrust, stab
to launch (a boat etc.)

Conjugation

Conjugation of *sáigh* (first conjugation – C)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	sáim	sánn tú; sáir^†	sánn sé, sí	sáimid; sánn muid	sánn sibh	sánn siad; sáid^†	a shánn; a shás	sáitear
past	sháigh mé; shás	sháigh tú; sháis	sháigh sé, sí	shámar; sháigh muid	sháigh sibh; shábhair	sháigh siad; shádar	a sháigh	sádh
past habitual	sháinn / sáinn^‡	sháiteá / sáiteá^‡	shádh sé, sí / sádh sé, sí^‡	sháimis; shádh muid / sáimis^‡; sádh muid^‡	shádh sibh / sádh sibh^‡	sháidís; shádh siad / sáidís^‡; sádh siad^‡	a shádh	sháití / sáití^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	sáfaidh mé; sáfad	sáfaidh tú; sáfair^†	sáfaidh sé, sí	sáfaimid; sáfaidh muid	sáfaidh sibh	sáfaidh siad; sáfaid^†	a sháfaidh; a sháfas	sáfar
conditional	sháfainn / sáfainn^‡	sháfá / sáfá^‡	sháfadh sé, sí / sáfadh sé, sí^‡	sháfaimis; sháfadh muid / sáfaimis^‡; sáfadh muid^‡	sháfadh sibh / sáfadh sibh^‡	sháfaidís; sháfadh siad / sáfaidís^‡; sáfadh siad^‡	a sháfadh	sháfaí / sáfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go sá mé; go sád^†	go sá tú; go sáir^†	go sá sé, sí	go sáimid; go sá muid	go sá sibh	go sá siad; go sáid^†	—	go sáitear
past	dá sáinn	dá sáiteá	dá sádh sé, sí	dá sáimis; dá sádh muid	dá sádh sibh	dá sáidís; dá sádh siad	—	dá sáití

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	sáim	sáigh	sádh sé, sí	sáimis	sáigí; sáidh^†	sáidís	—	sáitear

past participle	sáite

verbal noun	sá

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

sáigh m

inflection of sách (“well-fed person”):
1. vocative/genitive singular
2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of *sáigh*
radical	lenition	eclipsis
sáigh	sháigh after an, tsáigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.