rzeczony

Polish

Etymology

From rzec +‎ -ony.

Pronunciation

  • IPA(key): /ʐɛˈt͡ʂɔ.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔnɘ
  • Syllabification: rze‧czo‧ny

Adjective

rzeczony (not comparable, no derived adverb)

  1. aforementioned, aforesaid, said
    Synonym: wspomniany

Declension

Declension of rzeczony (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative rzeczony rzeczona rzeczone rzeczeni rzeczone
genitive rzeczonego rzeczonej rzeczonego rzeczonych
dative rzeczonemu rzeczonej rzeczonemu rzeczonym
accusative rzeczonego rzeczony rzeczoną rzeczone rzeczonych rzeczone
instrumental rzeczonym rzeczoną rzeczonym rzeczonymi
locative rzeczonym rzeczonej rzeczonym rzeczonych

Participle

rzeczony (passive adjectival)

  1. passive adjectival participle of rzec

Further reading

  • rzeczony in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rzeczony in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.