rycząg

Polish

Alternative forms

Etymology

Uncertain. Possibly borrowed from German Reitstange.[1]

Pronunciation

Noun

rycząg m inan

  1. (Sieradz, Wieluń, Radomsko) front axle assembly (movable base of a front axle of a wagon into which stanchions are inserted)
    • 1834, Dziennik Urzędowy Wdztwa Kaliskiego, number 24, page 722:
      Wóz drugi przodek szynkowany, zad bosy z dwoma drabinami maiący barki z orczykami rycząg i sworzeń.
      The second ancestor car was barred, with a barefoot rear end and two ladders, having shoulders with a front axle assembly and a pin.

Descendants

  • Russian: рыча́г (ryčág)
    • Turkmen: ryçag

References

  1. ^ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rycząg”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 787

Further reading

  • Jan Karłowicz (1907), “rycząg”, in Jan Łoś, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 5: R S Ś T, Kraków: Akademia Umiejętności, page 78