rusticulus

Latin

Etymology

From rūsticus +‎ -ulus (suffix forming diminutives).

Pronunciation

Adjective

rūsticulus (feminine rūsticula, neuter rūsticulum); first/second-declension adjective

  1. diminutive of rūsticus (rustic, rural, of the country, countrified)
    • 56 BCE, Cicero, Pro Sestio 82.6:
      At vero ipsi illi parricidae, quorum ecfrenatus furor alitur impunitate diuturna, adeo vim facinoris sui perhorruerant ut, si paulo longior opinio mortis Sesti fuisset, Gracchum illum suum transferendi in nos criminis causa occidere cogitarint. Sensit rusticulus non incautus—neque enim homines nequam tacere potuerunt—suum sanguinem quaeri ad restinguendam invidiam facinoris Clodiani; mulioniam paenulam arripuit, cum qua primum Romam ad comitia venerat; messoria se corbe contexit.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 86 CE – 103 CE, Martial, Epigrammata 10.20.2:
      Nec doctum satis et parum severum,
      Sed non rusticulum tamen libellum
      Facundo mea Plinio Thalia
      i perfer: brevis est labor peractae
      altum vincere tramitem Suburae.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative rūsticulus rūsticula rūsticulum rūsticulī rūsticulae rūsticula
genitive rūsticulī rūsticulae rūsticulī rūsticulōrum rūsticulārum rūsticulōrum
dative rūsticulō rūsticulae rūsticulō rūsticulīs
accusative rūsticulum rūsticulam rūsticulum rūsticulōs rūsticulās rūsticula
ablative rūsticulō rūsticulā rūsticulō rūsticulīs
vocative rūsticule rūsticula rūsticulum rūsticulī rūsticulae rūsticula

Derived terms

References

  • rusticulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • rusticulus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • rusticulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.