ruiterlijk

Dutch

Etymology

From Middle Dutch ruterlike. By surface analysis, ruiter (“equestrian”) +‎ -lijk (“-ly”, suffix to form adjectives from nouns).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrœy̯.tər.lək/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -œy̯tərlək

Adjective

ruiterlijk (comparative ruiterlijker, superlative ruiterlijkst)

  1. frank, honorable

Declension

Declension of ruiterlijk
uninflected ruiterlijk
inflected ruiterlijke
comparative ruiterlijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial ruiterlijk ruiterlijker het ruiterlijkst
het ruiterlijkste
indefinite m./f. sing. ruiterlijke ruiterlijkere ruiterlijkste
n. sing. ruiterlijk ruiterlijker ruiterlijkste
plural ruiterlijke ruiterlijkere ruiterlijkste
definite ruiterlijke ruiterlijkere ruiterlijkste
partitive ruiterlijks ruiterlijkers —

Derived terms

  • ruiterlijkheid
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.