rudis

Friulian

Noun

rudis

  1. plural of rude

Latin

Pronunciation

Etymology 1

From Proto-Indo-European *Hrew- (to tear up, dig up). Related to rudus.

Adjective

rudis (neuter rude); third-declension two-termination adjective

  1. rough, raw, uncultivated
    • End of the 1st Century BC, Publius Ovidius Naso, Ars amatoria:
      simplicitas rudis ante fuit; nunc aurea Roma est.
      There once was raw simplicity, now Rome is golden.
  2. unrefined, unskilled, awkward
    Synonyms: ineptus, iners, indocilis, incapāx
    Antonyms: vafer, callidus
  3. rude
Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative rudis rude rudēs rudia
genitive rudis rudium
dative rudī rudibus
accusative rudem rude rudīs
rudēs
rudia
ablative rudī rudibus
vocative rudis rude rudēs rudia
Derived terms
Descendants
  • Italo-Romance:
    • Italian: rude
  • Vulgar Latin: *rudius

Borrowings:

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

rudis f (genitive rudis); third declension

  1. small stick
  2. (gladiatorial combat) foil (given to a gladiator upon his discharge)
Declension

Third-declension noun (i-stem, ablative singular in -e or ).

Derived terms

References

  • rudis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • rudis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • "rudis", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • rudis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • to be well-informed, erudite: multarum rerum cognitione imbutum esse (opp. litterarum or eruditionis expertem esse or [rerum] rudem esse)
    • to be an inexperienced speaker: rudem, tironem ac rudem (opp. exercitatum) esse in dicendo
    • to have had no experience in war: rei militaris rudem esse
    • (ambiguous) to retire from service: rude donatum esse (Phil. 2. 29)
  • rudis”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
  • rudis”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

Lithuanian

Etymology

By surface analysis, rùdas (brown) +‎ -is (nominalizing ending masculine)

Noun

rùdis m (plural rùdžiai, feminine rùdė) stress pattern 2

  1. (ethnic slur, offensive) brownie, a person with brown skin.
    Per televiziją parodė vieną rudį, kuris prisistatė pačiu radža ir pusėtinai neblogai padainavo dainą.
    One brownie was shown on TV, who introduced him Raja himself and sang a song at medium not badly.

Declension

Declension of rùdis
singular
(vienaskaita)
plural
(daugiskaita)
nominative (vardininkas) rùdis rùdiai
genitive (kilmininkas) rùdio rùdių
dative (naudininkas) rùdiui rùdiams
accusative (galininkas) rùdį rudiùs
instrumental (įnagininkas) rudiù rùdiais
locative (vietininkas) rùdyje rùdiuose
vocative (šauksmininkas) rùdi rùdiai