ronkall
Norwegian Nynorsk
Etymology
From ron (“witchcraft”) + kall (“man”).
Pronunciation
- IPA(key): /runkaʎː/
Noun
ronkall m (definite singular ronkallen, indefinite plural ronkallar, definite plural ronkallane)
- (dialectal, Trøndelag, Nord-Gudbrandsdalen) alternative form of runekall (“a wizard”)