rondreizen

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrɔntˌrɛi̯.zə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: rond‧rei‧zen

Etymology 1

From rond (“around”) +‎ reizen (“to travel”).

Verb

rondreizen

  1. to roam, to travel without a specific destination
Conjugation
Conjugation of rondreizen (weak, separable)
infinitive rondreizen
past singular reisde rond
past participle rondgereisd
infinitive rondreizen
gerund rondreizen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular reis rond reisde rond rondreis rondreisde
2nd person sing. (jij) reist rond, reis rond2 reisde rond rondreist rondreisde
2nd person sing. (u) reist rond reisde rond rondreist rondreisde
2nd person sing. (gij) reist rond reisde rond rondreist rondreisde
3rd person singular reist rond reisde rond rondreist rondreisde
plural reizen rond reisden rond rondreizen rondreisden
subjunctive sing.1 reize rond reisde rond rondreize rondreisde
subjunctive plur.1 reizen rond reisden rond rondreizen rondreisden
imperative sing. reis rond
imperative plur.1 reist rond
participles rondreizend rondgereisd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

rondreizen

  1. plural of rondreis
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.