riuh
Malay
Etymology
Inherited from Classical Malay riwuh (“noisy, tumultuous”)
Pronunciation
- IPA(key): /ri.uh/
Adjective
riuh (comparative lebih riuh, superlative paling riuh)
- noisy; loud; tumultuous.
- Suasana pasar itu sangat riuh. ― The atmosphere of the market was very noisy.
- lively; bustling.
- Mereka pulang dengan suasana riuh gembira. ― They returned in a lively and joyful mood.
Verb
riuh
- to become noisy; to grow tumultuous.
- Suasana dewan itu riuh apabila artis terkenal muncul. ― The hall became noisy when the famous artist appeared.
Derived terms
Affixations
- keriuhan
- meriuhkan
Compounds
- riuh-rendah
Synonyms
Antonyms
Further reading
- "riuh" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017