ringväg
Swedish
Etymology
Compound of ring (“ring”) + väg (“road”). First attested in 1895[1].
Noun
ringväg c
- synonym of ringled
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | ringväg | ringvägs |
| definite | ringvägen | ringvägens | |
| plural | indefinite | ringvägar | ringvägars |
| definite | ringvägarna | ringvägarnas |
See also
- Ringvägen (“common street name”)