ringblomma
Swedish
Etymology
From Old Swedish ringebloma, an alternation of earlier ringelbloma, a borrowing of Middle Low German ringelblome. (Compare German Ringelblume.) By surface analysis, ring + blomma.
Noun
ringblomma c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | ringblomma | ringblommas |
| definite | ringblomman | ringblommans | |
| plural | indefinite | ringblommor | ringblommors |
| definite | ringblommorna | ringblommornas |