righ
Irish
Etymology
From Old Irish ro·icc, with final gh rather than g due to conflation with synonymous ro·saig, compounded by the fact that slender gh at the end of a word is pronounced like slender g in Munster.
Pronunciation
Verb
righ (present analytic righ, past analytic ráinig, future analytic riachtfaidh, verbal noun rochtain)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | rím | ríonn tú; rír† |
ríonn sé, sí | rímid; ríonn muid | ríonn sibh | ríonn siad; ríd† |
a ríonn; a ríos | ritear |
| past | righ mé; ríos | righ tú; rís |
righ sé, sí | ríomar; righ muid | righ sibh; ríobhair | righ siad; ríodar | a righ | ríodh |
| past habitual | rínn | riteá | ríodh sé, sí | rimis; ríodh muid | ríodh sibh | ridís; ríodh siad | a ríodh | rití |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | rífidh mé; rífead |
rífidh tú; rífir† |
rífidh sé, sí | rífimid; rífidh muid |
rífidh sibh | rífidh siad; rífid† |
a rífidh; a rífeas | rífear |
| conditional | rífinn | rífeá | rífeadh sé, sí | rífimis; rífeadh muid | rífeadh sibh | rífidís; rífeadh siad | a rífeadh | rífí |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go rí mé; go ríod† |
go rí tú; go rír† |
go rí sé, sí | go rímid; go rí muid |
go rí sibh | go rí siad; go ríd† |
— | go ritear |
| past | dá rínn | dá riteá | dá ríodh sé, sí | dá rimis; dá ríodh muid |
dá ríodh sibh | dá ridís; dá ríodh siad |
— | dá rití |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | rím | righ | ríodh sé, sí | rímis | rígí; rídh† |
rídís | — | ritear |
| past participle | rite | |||||||
| verbal noun | ríochan | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
| indicative | singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | righim | righir | righ sé, sí | righmid | righthí | righid | ||
| past | rángas; riachtas |
rángais; riachtais |
ránaig sé, sí; ráinig sé, sí; ráinic sé, sí; riacht sé, sí |
rángamar; riachtamar |
rángabhar; riachtabhar |
rángadar; riachtadar | ||
| past habitual | righinn | rightheá | righeadh sé, sí | righmís; righmaois |
righthíd | righdís | ||
| singular | plural | |||||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | righfead; riachtfad |
righfir; riachtfair |
righfidh sé, sí; riachtfaidh sé, sí |
righfimíd; riachtfamaoid |
righfídh; riachtfaídh |
righfid; riachtfaid | ||
| conditional | righfinn; riachtfainn |
righfeá; riachtfá |
righfeadh sé, sí; riachtfadh sé, sí |
righfimis; righfeamaois; riachtfamaois |
righfídh; riachtfaídh |
righfidís; riachtfaidís | ||
| imperative | singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | — | righ | righeadh sé, sí | righmís; righmaois | righídh | righidís | ||
| verbal noun | riachtain; rochtain | |||||||
1. relative form, autonomous form and subjunctive mood are omitted
2. only the synthetic forms (except the 3rd-person singular) are listed
3. the orthography used here is from before the spelling reform in the 20th century
Derived terms
Related terms
- ráinigh
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “righ”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- O'Brian, John (1832), An Irish-English Dictionary[1], pages 28–29
- Leo, Heinrich (1847), Ferienschriften:Vermischte abhandlungen zur geschlichte der deutschen und keltischen sprache, zweites heft[2], pages 164–66
- Edward O'Reilly & John O'Donovan (1864), An Irish-English Dictionary[3], page 422