rianaigh

Irish

Etymology

rian (“course, path; mark, trace, track; jink; power of movement, vigor; (traditional) genealogy”) +‎ -igh

Verb

rianaigh (present analytic rianaíonn, future analytic rianóidh, verbal noun rianú, past participle rianaithe)

to mark out, trace, indent, chart, track
(carpentry) to gauge
(law) to deduce (a title)
(card games) to jink
(biology, evolution) to trace back
(physics) to sweep

Conjugation

Conjugation of *rianaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	rianaím	rianaíonn tú; rianaír^†	rianaíonn sé, sí	rianaímid; rianaíonn muid	rianaíonn sibh	rianaíonn siad; rianaíd^†	a rianaíonn; a rianaíos	rianaítear
past	rianaigh mé; rianaíos	rianaigh tú; rianaís	rianaigh sé, sí	rianaíomar; rianaigh muid	rianaigh sibh; rianaíobhair	rianaigh siad; rianaíodar	a rianaigh	rianaíodh
past habitual	rianaínn	rianaíteá	rianaíodh sé, sí	rianaímis; rianaíodh muid	rianaíodh sibh	rianaídís; rianaíodh	a rianaíodh	rianaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	rianóidh mé; rianód; rianóchaidh mé^†	rianóidh tú; rianóir^†; rianóchaidh tú^†	rianóidh sé, sí; rianóchaidh sé, sí^†	rianóimid; rianóidh muid; rianóchaimid^†; rianóchaidh muid^†	rianóidh sibh; rianóchaidh sibh^†	rianóidh siad; rianóid^†; rianóchaidh siad^†	a rianóidh; a rianós; a rianóchaidh^†; a rianóchas^†	rianófar; rianóchar^†
conditional	rianóinn; rianóchainn^†	rianófá; rianóchthá^†	rianódh sé, sí; rianóchadh sé, sí^†	rianóimis; rianódh muid; rianóchaimis^†; rianóchadh muid^†	rianódh sibh; rianóchadh sibh^†	rianóidís; rianódh siad; rianóchaidís^†; rianóchadh siad^†	a rianódh; a rianóchadh^†	rianófaí; rianóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go rianaí mé; go rianaíod^†	go rianaí tú; go rianaír^†	go rianaí sé, sí	go rianaímid; go rianaí muid	go rianaí sibh	go rianaí siad; go rianaíd^†	—	go rianaítear
past	dá rianaínn	dá rianaíteá	dá rianaíodh sé, sí	dá rianaímis; dá rianaíodh muid	dá rianaíodh sibh	dá rianaídís; dá rianaíodh siad	—	dá rianaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	rianaím	rianaigh	rianaíodh sé, sí	rianaímis	rianaígí; rianaídh^†	rianaídís	—	rianaítear

past participle	rianaithe

verbal noun	rianú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form