repurgatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of repurgō.
Participle
repūrgātus (feminine repūrgāta, neuter repūrgātum); first/second-declension participle
- cleansed again
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | repūrgātus | repūrgāta | repūrgātum | repūrgātī | repūrgātae | repūrgāta | |
| genitive | repūrgātī | repūrgātae | repūrgātī | repūrgātōrum | repūrgātārum | repūrgātōrum | |
| dative | repūrgātō | repūrgātae | repūrgātō | repūrgātīs | |||
| accusative | repūrgātum | repūrgātam | repūrgātum | repūrgātōs | repūrgātās | repūrgāta | |
| ablative | repūrgātō | repūrgātā | repūrgātō | repūrgātīs | |||
| vocative | repūrgāte | repūrgāta | repūrgātum | repūrgātī | repūrgātae | repūrgāta | |