remoratus
Latin
Etymology
Perfect active participle of remoror.
Participle
remorātus (feminine remorāta, neuter remorātum); first/second-declension participle
- (intransitive) having tarried
- (transitive) having delayed
- 63 BCE, Cicero, Catiline Orations Oratio in Catilinam Prima in Senatu Habita.4:
- […] num ūnum diem posteā L. Sāturnīnum tribūnum plēbis et C. Servīlium praetōrem mors ac reī pūblicae poena remorāta est?
- (please add an English translation of this quotation)
- […] num ūnum diem posteā L. Sāturnīnum tribūnum plēbis et C. Servīlium praetōrem mors ac reī pūblicae poena remorāta est?
- having kept waiting
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | remorātus | remorāta | remorātum | remorātī | remorātae | remorāta | |
| genitive | remorātī | remorātae | remorātī | remorātōrum | remorātārum | remorātōrum | |
| dative | remorātō | remorātae | remorātō | remorātīs | |||
| accusative | remorātum | remorātam | remorātum | remorātōs | remorātās | remorāta | |
| ablative | remorātō | remorātā | remorātō | remorātīs | |||
| vocative | remorāte | remorāta | remorātum | remorātī | remorātae | remorāta | |