relinquendus
Latin
Etymology
Future passive participle (gerundive) of relinquō (“to abandon; to relinquish”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [rɛ.lɪŋˈkʷɛn.dʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [re.liŋˈkʷɛn.dus]
Participle
relinquendus (feminine relinquenda, neuter relinquendum); first/second-declension participle
- which is to be abandoned; which is to be relinquished
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | relinquendus | relinquenda | relinquendum | relinquendī | relinquendae | relinquenda | |
| genitive | relinquendī | relinquendae | relinquendī | relinquendōrum | relinquendārum | relinquendōrum | |
| dative | relinquendō | relinquendae | relinquendō | relinquendīs | |||
| accusative | relinquendum | relinquendam | relinquendum | relinquendōs | relinquendās | relinquenda | |
| ablative | relinquendō | relinquendā | relinquendō | relinquendīs | |||
| vocative | relinquende | relinquenda | relinquendum | relinquendī | relinquendae | relinquenda | |