relicturus
Latin
Etymology
Future active participle of relinquō (“to abandon; to relinquish”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [rɛ.lɪkˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [re.likˈtuː.rus]
Participle
relictūrus (feminine relictūra, neuter relictūrum); first/second-declension participle
- about to abandon; about to relinquish
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | relictūrus | relictūra | relictūrum | relictūrī | relictūrae | relictūra | |
| genitive | relictūrī | relictūrae | relictūrī | relictūrōrum | relictūrārum | relictūrōrum | |
| dative | relictūrō | relictūrae | relictūrō | relictūrīs | |||
| accusative | relictūrum | relictūram | relictūrum | relictūrōs | relictūrās | relictūra | |
| ablative | relictūrō | relictūrā | relictūrō | relictūrīs | |||
| vocative | relictūre | relictūra | relictūrum | relictūrī | relictūrae | relictūra | |