reið
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /reiːð/
- Rhymes: -eiːð
Etymology 1
From Old Norse reið, from Proto-Germanic *raidō.
Noun
reið f (genitive singular reiðar, nominative plural reiðir)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | reið | reiðin | reiðir | reiðirnar |
| accusative | reið | reiðina | reiðir | reiðirnar |
| dative | reið | reiðinni | reiðum | reiðunum |
| genitive | reiðar | reiðarinnar | reiða | reiðanna |
Derived terms
- bifreið
- eimreið
- sjálfrennireið
Etymology 2
Verb
reið
- first/third-person singular past indicative of ríða
Old Norse
Etymology
From Proto-Norse *ᚱᚨᛁᛞᚢ (*raidu), Proto-Germanic *raidō.
Noun
reið f
- ride, riding
- vehicle, carriage, chariot
- 9th c., Þjóðólfr of Hvinir, Ynglingatal, verse 27:
- Þat veitk bazt · und blǫ́um himni
kenninafn, · svát konungr eigi
es Rǫgnvaldr, · reiðar stjóri,
heiðum hǫ́r · of heitinn es.- I know that nickname to be the best under the blue sky which a king might have, that Rǫgnvaldr, steerer of the chariot, is called ‘high with honours’.
- 9th c., Þjóðólfr of Hvinir, Ynglingatal, verse 27:
Declension
| feminine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | reið | reiðin | reiðar | reiðarnar |
| accusative | reið | reiðina | reiðar | reiðarnar |
| dative | reið | reiðinni | reiðum | reiðunum |
| genitive | reiðar | reiðarinnar | reiða | reiðanna |
Derived terms
- váfreið (“hover-chariot”)
Related terms
Descendants
Further reading
- Zoëga, Geir T. (1910), “reið”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 333; also available at the Internet Archive