reachtaigh

Irish

Etymology

From Old Irish rechtaigid (“legislates”). By surface analysis, reacht +‎ -igh.

Verb

reachtaigh (present analytic reachtaíonn, future analytic reachtóidh, verbal noun reachtú, past participle reachtaithe)

(government) to legislate
to enact, decree

Conjugation

Conjugation of *reachtaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	reachtaím	reachtaíonn tú; reachtaír^†	reachtaíonn sé, sí	reachtaímid; reachtaíonn muid	reachtaíonn sibh	reachtaíonn siad; reachtaíd^†	a reachtaíonn; a reachtaíos	reachtaítear
past	reachtaigh mé; reachtaíos	reachtaigh tú; reachtaís	reachtaigh sé, sí	reachtaíomar; reachtaigh muid	reachtaigh sibh; reachtaíobhair	reachtaigh siad; reachtaíodar	a reachtaigh	reachtaíodh
past habitual	reachtaínn	reachtaíteá	reachtaíodh sé, sí	reachtaímis; reachtaíodh muid	reachtaíodh sibh	reachtaídís; reachtaíodh	a reachtaíodh	reachtaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	reachtóidh mé; reachtód; reachtóchaidh mé^†	reachtóidh tú; reachtóir^†; reachtóchaidh tú^†	reachtóidh sé, sí; reachtóchaidh sé, sí^†	reachtóimid; reachtóidh muid; reachtóchaimid^†; reachtóchaidh muid^†	reachtóidh sibh; reachtóchaidh sibh^†	reachtóidh siad; reachtóid^†; reachtóchaidh siad^†	a reachtóidh; a reachtós; a reachtóchaidh^†; a reachtóchas^†	reachtófar; reachtóchar^†
conditional	reachtóinn; reachtóchainn^†	reachtófá; reachtóchthá^†	reachtódh sé, sí; reachtóchadh sé, sí^†	reachtóimis; reachtódh muid; reachtóchaimis^†; reachtóchadh muid^†	reachtódh sibh; reachtóchadh sibh^†	reachtóidís; reachtódh siad; reachtóchaidís^†; reachtóchadh siad^†	a reachtódh; a reachtóchadh^†	reachtófaí; reachtóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go reachtaí mé; go reachtaíod^†	go reachtaí tú; go reachtaír^†	go reachtaí sé, sí	go reachtaímid; go reachtaí muid	go reachtaí sibh	go reachtaí siad; go reachtaíd^†	—	go reachtaítear
past	dá reachtaínn	dá reachtaíteá	dá reachtaíodh sé, sí	dá reachtaímis; dá reachtaíodh muid	dá reachtaíodh sibh	dá reachtaídís; dá reachtaíodh siad	—	dá reachtaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	reachtaím	reachtaigh	reachtaíodh sé, sí	reachtaímis	reachtaígí; reachtaídh^†	reachtaídís	—	reachtaítear

past participle	reachtaithe

verbal noun	reachtú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

reachtaíocht f (“legislation”)

Adjective

reachtaigh

inflection of reachtach:
1. masculine genitive singular
2. (archaic) feminine dative singular

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “reachtaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “rechtaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language