rannpháirtigh

Irish

Etymology 1

rannpháirt (“participation, part, share”) +‎ -igh

Verb

rannpháirtigh (present analytic rannpháirtíonn, future analytic rannpháirteoidh, verbal noun rannpháirtiú, past participle rannpháirtithe)

to participate (i, in)

Conjugation

Conjugation of *rannpháirtigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	rannpháirtím	rannpháirtíonn tú; rannpháirtír^†	rannpháirtíonn sé, sí	rannpháirtímid; rannpháirtíonn muid	rannpháirtíonn sibh	rannpháirtíonn siad; rannpháirtíd^†	a rannpháirtíonn; a rannpháirtíos	rannpháirtítear
past	rannpháirtigh mé; rannpháirtíos	rannpháirtigh tú; rannpháirtís	rannpháirtigh sé, sí	rannpháirtíomar; rannpháirtigh muid	rannpháirtigh sibh; rannpháirtíobhair	rannpháirtigh siad; rannpháirtíodar	a rannpháirtigh	rannpháirtíodh
past habitual	rannpháirtínn	rannpháirtíteá	rannpháirtíodh sé, sí	rannpháirtímis; rannpháirtíodh muid	rannpháirtíodh sibh	rannpháirtídís; rannpháirtíodh	a rannpháirtíodh	rannpháirtítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	rannpháirteoidh mé; rannpháirteod; rannpháirteochaidh mé^†	rannpháirteoidh tú; rannpháirteoir^†; rannpháirteochaidh tú^†	rannpháirteoidh sé, sí; rannpháirteochaidh sé, sí^†	rannpháirteoimid; rannpháirteoidh muid; rannpháirteochaimid^†; rannpháirteochaidh muid^†	rannpháirteoidh sibh; rannpháirteochaidh sibh^†	rannpháirteoidh siad; rannpháirteoid^†; rannpháirteochaidh siad^†	a rannpháirteoidh; a rannpháirteos; a rannpháirteochaidh^†; a rannpháirteochas^†	rannpháirteofar; rannpháirteochar^†
conditional	rannpháirteoinn; rannpháirteochainn^†	rannpháirteofá; rannpháirteochthá^†	rannpháirteodh sé, sí; rannpháirteochadh sé, sí^†	rannpháirteoimis; rannpháirteodh muid; rannpháirteochaimis^†; rannpháirteochadh muid^†	rannpháirteodh sibh; rannpháirteochadh sibh^†	rannpháirteoidís; rannpháirteodh siad; rannpháirteochaidís^†; rannpháirteochadh siad^†	a rannpháirteodh; a rannpháirteochadh^†	rannpháirteofaí; rannpháirteochthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go rannpháirtí mé; go rannpháirtíod^†	go rannpháirtí tú; go rannpháirtír^†	go rannpháirtí sé, sí	go rannpháirtímid; go rannpháirtí muid	go rannpháirtí sibh	go rannpháirtí siad; go rannpháirtíd^†	—	go rannpháirtítear
past	dá rannpháirtínn	dá rannpháirtíteá	dá rannpháirtíodh sé, sí	dá rannpháirtímis; dá rannpháirtíodh muid	dá rannpháirtíodh sibh	dá rannpháirtídís; dá rannpháirtíodh siad	—	dá rannpháirtítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	rannpháirtím	rannpháirtigh	rannpháirtíodh sé, sí	rannpháirtímis	rannpháirtígí; rannpháirtídh^†	rannpháirtídís	—	rannpháirtítear

past participle	rannpháirtithe

verbal noun	rannpháirtiú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

rannpháirtíocht (“participation, partnership”)

Related terms

rannpháirtí (“participator, partaker”)

Etymology 2

Adjective

rannpháirtigh

genitive/vocative singular masculine of rannpháirteach