rūm

See also: Appendix:Variations of "rum"

Livonian

Alternative forms

  • rūim

Etymology

Borrowed from Middle Low German rūm.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈruːm/, [ˈruːm]

Noun

rūm

  1. (chiefly in the plural) space(s), premise(s)
  2. (nautical) (cargo) hold

Declension

Declension of rūm (125)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) rūm rūmõd
genitive (genitīv) rūm rūmõd
partitive (partitīv) rūmõ rūmidi
dative (datīv) rūmõn rūmõdõn
instrumental (instrumentāl) rūmõks rūmõdõks
illative (illatīv) rūmõ rūmiž
inessive (inesīv) rūmsõ rūmis
elative (elatīv) rūmstõ rūmist

References

  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “rūm”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra