rīț
Livonian
Pronunciation
- IPA(key): /ˈriːc/, [ˈriːcˑ]
Etymology 1
From Proto-Finnic *riitta.
Noun
rīț
Declension
| singular (ikšlu’g) | plural (pǟgiņlu’g) | |
|---|---|---|
| nominative (nominatīv) | rīț | rīțõd |
| genitive (genitīv) | rīț | rīțõd |
| partitive (partitīv) | rīțõ | rīțidi |
| dative (datīv) | rīțõn | rīțõdõn |
| instrumental (instrumentāl) | rīțõks | rīțõdõks |
| illative (illatīv) | rīțõ | rīțiž |
| inessive (inesīv) | rīțšõ | rīțis |
| elative (elatīv) | rīțštõ | rīțist |
Etymology 2
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Noun
rīț
Declension
| singular (ikšlu’g) | plural (pǟgiņlu’g) | |
|---|---|---|
| nominative (nominatīv) | rīț | rīțõd |
| genitive (genitīv) | rīț | rīțõd |
| partitive (partitīv) | rīțõ | rīțidi |
| dative (datīv) | rīțõn | rīțõdõn |
| instrumental (instrumentāl) | rīțõks | rīțõdõks |
| illative (illatīv) | rīțõ | rīțiž |
| inessive (inesīv) | rīțšõ | rīțis |
| elative (elatīv) | rīțštõ | rīțist |