réadaigh
Irish
Etymology
Verb
réadaigh (present analytic réadaíonn, future analytic réadóidh, verbal noun réadú, past participle réadaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | réadaím | réadaíonn tú; réadaír† |
réadaíonn sé, sí | réadaímid; réadaíonn muid |
réadaíonn sibh | réadaíonn siad; réadaíd† |
a réadaíonn; a réadaíos | réadaítear |
| past | réadaigh mé; réadaíos | réadaigh tú; réadaís | réadaigh sé, sí | réadaíomar; réadaigh muid | réadaigh sibh; réadaíobhair | réadaigh siad; réadaíodar | a réadaigh | réadaíodh |
| past habitual | réadaínn | réadaíteá | réadaíodh sé, sí | réadaímis; réadaíodh muid | réadaíodh sibh | réadaídís; réadaíodh | a réadaíodh | réadaítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | réadóidh mé; réadód; réadóchaidh mé† |
réadóidh tú; réadóir†; réadóchaidh tú† |
réadóidh sé, sí; réadóchaidh sé, sí† |
réadóimid; réadóidh muid; réadóchaimid†; réadóchaidh muid† |
réadóidh sibh; réadóchaidh sibh† |
réadóidh siad; réadóid†; réadóchaidh siad† |
a réadóidh; a réadós; a réadóchaidh†; a réadóchas† | réadófar; réadóchar† |
| conditional | réadóinn; réadóchainn† | réadófá; réadóchthᆠ| réadódh sé, sí; réadóchadh sé, sí† | réadóimis; réadódh muid; réadóchaimis†; réadóchadh muid† | réadódh sibh; réadóchadh sibh† | réadóidís; réadódh siad; réadóchaidís†; réadóchadh siad† | a réadódh; a réadóchadh† | réadófaí; réadóchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go réadaí mé; go réadaíod† |
go réadaí tú; go réadaír† |
go réadaí sé, sí | go réadaímid; go réadaí muid |
go réadaí sibh | go réadaí siad; go réadaíd† |
— | go réadaítear |
| past | dá réadaínn | dá réadaíteá | dá réadaíodh sé, sí | dá réadaímis; dá réadaíodh muid |
dá réadaíodh sibh | dá réadaídís; dá réadaíodh siad |
— | dá réadaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | réadaím | réadaigh | réadaíodh sé, sí | réadaímis | réadaígí; réadaídh† |
réadaídís | — | réadaítear |
| past participle | réadaithe | |||||||
| verbal noun | réadú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Adjective
réadaigh
- vocative/genitive singular masculine of réadach
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “réadaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN