ráthaigh

Irish

Etymology 1

From ráth (“shoal”) +‎ -igh

Verb

ráthaigh (present analytic ráthaíonn, future analytic ráthóidh, verbal noun ráthú, past participle ráthaithe)

(intransitive) to shoal

Conjugation

Conjugation of *ráthaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ráthaím	ráthaíonn tú; ráthaír^†	ráthaíonn sé, sí	ráthaímid; ráthaíonn muid	ráthaíonn sibh	ráthaíonn siad; ráthaíd^†	a ráthaíonn; a ráthaíos	ráthaítear
past	ráthaigh mé; ráthaíos	ráthaigh tú; ráthaís	ráthaigh sé, sí	ráthaíomar; ráthaigh muid	ráthaigh sibh; ráthaíobhair	ráthaigh siad; ráthaíodar	a ráthaigh	ráthaíodh
past habitual	ráthaínn	ráthaíteá	ráthaíodh sé, sí	ráthaímis; ráthaíodh muid	ráthaíodh sibh	ráthaídís; ráthaíodh	a ráthaíodh	ráthaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ráthóidh mé; ráthód; ráthóchaidh mé^†	ráthóidh tú; ráthóir^†; ráthóchaidh tú^†	ráthóidh sé, sí; ráthóchaidh sé, sí^†	ráthóimid; ráthóidh muid; ráthóchaimid^†; ráthóchaidh muid^†	ráthóidh sibh; ráthóchaidh sibh^†	ráthóidh siad; ráthóid^†; ráthóchaidh siad^†	a ráthóidh; a ráthós; a ráthóchaidh^†; a ráthóchas^†	ráthófar; ráthóchar^†
conditional	ráthóinn; ráthóchainn^†	ráthófá; ráthóchthá^†	ráthódh sé, sí; ráthóchadh sé, sí^†	ráthóimis; ráthódh muid; ráthóchaimis^†; ráthóchadh muid^†	ráthódh sibh; ráthóchadh sibh^†	ráthóidís; ráthódh siad; ráthóchaidís^†; ráthóchadh siad^†	a ráthódh; a ráthóchadh^†	ráthófaí; ráthóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ráthaí mé; go ráthaíod^†	go ráthaí tú; go ráthaír^†	go ráthaí sé, sí	go ráthaímid; go ráthaí muid	go ráthaí sibh	go ráthaí siad; go ráthaíd^†	—	go ráthaítear
past	dá ráthaínn	dá ráthaíteá	dá ráthaíodh sé, sí	dá ráthaímis; dá ráthaíodh muid	dá ráthaíodh sibh	dá ráthaídís; dá ráthaíodh siad	—	dá ráthaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ráthaím	ráthaigh	ráthaíodh sé, sí	ráthaímis	ráthaígí; ráthaídh^†	ráthaídís	—	ráthaítear

past participle	ráthaithe

verbal noun	ráthú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

ráthaíocht (“dallying”)

Etymology 2

From ráth (“surety, guarantor”) +‎ -igh

Alternative forms

rátháil

Verb

ráthaigh (present analytic ráthaíonn, future analytic ráthóidh, verbal noun ráthú, past participle ráthaithe)

(transitive) to guarantee

Conjugation

Conjugation of *ráthaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ráthaím	ráthaíonn tú; ráthaír^†	ráthaíonn sé, sí	ráthaímid; ráthaíonn muid	ráthaíonn sibh	ráthaíonn siad; ráthaíd^†	a ráthaíonn; a ráthaíos	ráthaítear
past	ráthaigh mé; ráthaíos	ráthaigh tú; ráthaís	ráthaigh sé, sí	ráthaíomar; ráthaigh muid	ráthaigh sibh; ráthaíobhair	ráthaigh siad; ráthaíodar	a ráthaigh	ráthaíodh
past habitual	ráthaínn	ráthaíteá	ráthaíodh sé, sí	ráthaímis; ráthaíodh muid	ráthaíodh sibh	ráthaídís; ráthaíodh	a ráthaíodh	ráthaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ráthóidh mé; ráthód; ráthóchaidh mé^†	ráthóidh tú; ráthóir^†; ráthóchaidh tú^†	ráthóidh sé, sí; ráthóchaidh sé, sí^†	ráthóimid; ráthóidh muid; ráthóchaimid^†; ráthóchaidh muid^†	ráthóidh sibh; ráthóchaidh sibh^†	ráthóidh siad; ráthóid^†; ráthóchaidh siad^†	a ráthóidh; a ráthós; a ráthóchaidh^†; a ráthóchas^†	ráthófar; ráthóchar^†
conditional	ráthóinn; ráthóchainn^†	ráthófá; ráthóchthá^†	ráthódh sé, sí; ráthóchadh sé, sí^†	ráthóimis; ráthódh muid; ráthóchaimis^†; ráthóchadh muid^†	ráthódh sibh; ráthóchadh sibh^†	ráthóidís; ráthódh siad; ráthóchaidís^†; ráthóchadh siad^†	a ráthódh; a ráthóchadh^†	ráthófaí; ráthóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ráthaí mé; go ráthaíod^†	go ráthaí tú; go ráthaír^†	go ráthaí sé, sí	go ráthaímid; go ráthaí muid	go ráthaí sibh	go ráthaí siad; go ráthaíd^†	—	go ráthaítear
past	dá ráthaínn	dá ráthaíteá	dá ráthaíodh sé, sí	dá ráthaímis; dá ráthaíodh muid	dá ráthaíodh sibh	dá ráthaídís; dá ráthaíodh siad	—	dá ráthaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ráthaím	ráthaigh	ráthaíodh sé, sí	ráthaímis	ráthaígí; ráthaídh^†	ráthaídís	—	ráthaítear

past participle	ráthaithe

verbal noun	ráthú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

ráthóir (“guarantor”)

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

ráthaigh

inflection of ráthach:
1. vocative /genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine