quotusquisque

Latin

Etymology

From quotus +‎ quisque.

Pronunciation

Adjective

quotusquisque m (feminine quotaquaeque, neuter qotumquidque)

  1. how few, how little a number
    • 54 BCE, Cicero, Pro Plancio XXV.62:
      Quotus enim quisque disertus, quotus quisque iuris peritus est, ut eos numeres qui volunt esse?
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 160 CEc. 225 CE, Tertullian, Apologeticus XLII:
      Certe, inquitis, templorum vectigalia quotidie decoquunt, stipes quotusquisque jam jactat?
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First/second-declension adjective with a relative/interrogative determiner with an indeclinable portion.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative quotusquisque quotaquaeque quotumquidque quotīquīque1 quotaequaeque quotaquaeque
genitive quotīcuiusque1 quotaecuiusque1 quotīcuiusque1 quotōrumquōrumque quotārumquārumque quotōrumquōrumque
dative quotōcuique1 quotaecuique1 quotōcuique1 quotīsquibusque
quotīsquīsque1
accusative quotumquemque quotamquamque quotumquidque quotōsquōsque quotāsquāsque quotaquaeque
ablative quotōquōque quotāquāque quotōquōque quotīsquibusque
quotīsquīsque1
vocative

1In Republican Latin or earlier, alternative spellings could be found for the following forms of quī/quis and its compounds: the masculine nominative singular or plural quī (old spelling quei), the genitive singular cuius (old spelling quoius), the dative singular cui (old spelling quoi or quoiei), the dative/ablative plural quīs (old spelling queis).
Neuter forms are not attested classically.

Further reading