quantuluscumque
Latin
Etymology
Diminutive form of quantuscumque, ultimate from quantulus + -cumque.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kʷan.tʊ.ɫʊsˈkʊŋ.kʷɛ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kʷan.tu.lusˈkum.kʷe]
Adjective
quantuluscumque (feminine quantulacumque, neuter quantulumcumque); first/second-declension adjective with an indeclinable portion (Diminutive of: quantuscumque)
Declension
First/second-declension adjective with an indeclinable portion.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | quantuluscumque | quantulacumque | quantulumcumque | quantulīcumque | quantulaecumque | quantulacumque | |
| genitive | quantulīcumque | quantulaecumque | quantulīcumque | quantulōrumcumque | quantulārumcumque | quantulōrumcumque | |
| dative | quantulōcumque | quantulaecumque | quantulōcumque | quantulīscumque | |||
| accusative | quantulumcumque | quantulamcumque | quantulumcumque | quantulōscumque | quantulāscumque | quantulacumque | |
| ablative | quantulōcumque | quantulācumque | quantulōcumque | quantulīscumque | |||
| vocative | quantulecumque | quantulacumque | quantulumcumque | quantulīcumque | quantulaecumque | quantulacumque | |
See also
References
- quantuluscumque, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011