quadripertitus
Latin
Participle
quadripertītus (feminine quadripertīta, neuter quadripertītum); first/second-declension participle
- alternative form of quadripartītus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | quadripertītus | quadripertīta | quadripertītum | quadripertītī | quadripertītae | quadripertīta | |
| genitive | quadripertītī | quadripertītae | quadripertītī | quadripertītōrum | quadripertītārum | quadripertītōrum | |
| dative | quadripertītō | quadripertītae | quadripertītō | quadripertītīs | |||
| accusative | quadripertītum | quadripertītam | quadripertītum | quadripertītōs | quadripertītās | quadripertīta | |
| ablative | quadripertītō | quadripertītā | quadripertītō | quadripertītīs | |||
| vocative | quadripertīte | quadripertīta | quadripertītum | quadripertītī | quadripertītae | quadripertīta | |
References
- “quadripertitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “quadripertitus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.