quadrimulus

Latin

Etymology

From quadrīmus +‎ -ulus (diminutive suffix).

Pronunciation

Adjective

quadrīmulus (feminine quadrīmula, neuter quadrīmulum); first/second-declension adjective

  1. diminutive of quadrīmus, only/merely four-year-old
    • c. 194 BCE, Plautus, Poenulus prologus.0.81–88:
      Revertor rursus denuo Carthaginem:
      si quid mandare voltis aut curarier,
      argentum nisi qui dederit, nugas egerit;
      [verum] qui dederit, magis maiores nugas egerit.
      Sed illi patruo huius, qui vivit senex,
      Carthaginiensi duae fuere filiae,
      altera quinquennis, altera quadrimula:
      cum nutrice una periere a Magaribus.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative quadrīmulus quadrīmula quadrīmulum quadrīmulī quadrīmulae quadrīmula
genitive quadrīmulī quadrīmulae quadrīmulī quadrīmulōrum quadrīmulārum quadrīmulōrum
dative quadrīmulō quadrīmulae quadrīmulō quadrīmulīs
accusative quadrīmulum quadrīmulam quadrīmulum quadrīmulōs quadrīmulās quadrīmula
ablative quadrīmulō quadrīmulā quadrīmulō quadrīmulīs
vocative quadrīmule quadrīmula quadrīmulum quadrīmulī quadrīmulae quadrīmula

References

  • quadrimulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • quadrimulus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • quadrimulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.