quadrimulus
Latin
Etymology
From quadrīmus + -ulus (diminutive suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kʷaˈdriː.mʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kʷaˈdriː.mu.lus]
Adjective
quadrīmulus (feminine quadrīmula, neuter quadrīmulum); first/second-declension adjective
- diminutive of quadrīmus, only/merely four-year-old
- c. 194 BCE, Plautus, Poenulus prologus.0.81–88:
- Revertor rursus denuo Carthaginem:
si quid mandare voltis aut curarier,
argentum nisi qui dederit, nugas egerit;
[verum] qui dederit, magis maiores nugas egerit.
Sed illi patruo huius, qui vivit senex,
Carthaginiensi duae fuere filiae,
altera quinquennis, altera quadrimula:
cum nutrice una periere a Magaribus.- (please add an English translation of this quotation)
- Revertor rursus denuo Carthaginem:
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | quadrīmulus | quadrīmula | quadrīmulum | quadrīmulī | quadrīmulae | quadrīmula | |
| genitive | quadrīmulī | quadrīmulae | quadrīmulī | quadrīmulōrum | quadrīmulārum | quadrīmulōrum | |
| dative | quadrīmulō | quadrīmulae | quadrīmulō | quadrīmulīs | |||
| accusative | quadrīmulum | quadrīmulam | quadrīmulum | quadrīmulōs | quadrīmulās | quadrīmula | |
| ablative | quadrīmulō | quadrīmulā | quadrīmulō | quadrīmulīs | |||
| vocative | quadrīmule | quadrīmula | quadrīmulum | quadrīmulī | quadrīmulae | quadrīmula | |
References
- “quadrimulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “quadrimulus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “quadrimulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.