qafartu
Afar
Etymology
From qafár (“Afar people”) + -tu.
Pronunciation
- IPA(key): /ʕaˈfartu/ [ʕaˈfʌɾtʊ]
- Hyphenation: qa‧far‧tu
Noun
qafártu m (feminine qafartó, plural qafár m)
Declension
| Declension of qafártu | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| absolutive | qafártu | ||||||||||
| predicative | qafártu | ||||||||||
| subjective | qafartí | ||||||||||
| genitive | qafartí | ||||||||||
| |||||||||||
References
- E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “qafar”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN