pullum

See also: Pullum

Latin

Pronunciation

Etymology 1

Nominalization of pullus (dark-gray).

Noun

pullum n (genitive pullī); second declension

  1. (clothing) a dark-gray garment
    • 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab Urbe Condita XLV.7:
      [] : Perseus caput belli erat, nec ipsius tantum patris auique ⟨ceterorumque⟩, quos sanguine et genere contingebat, fama conspectum eum efficiebat, sed effulgebant Philippus ac magnus Alexander, qui summum inperium in orbe terrarum Macedonum fecerant. pullo amictu ⟨cum⟩ filio Perseus ingressus est castra nullo suorum alio comite, qui socius calamitatis miserabiliorem eum faceret.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 2 CE, Ovid, The Art of Love III.185–194:
      Quot nova terra parit flores, cum vere tepenti
      vitis agit gemmas pigraque fugit hiemps,
      lana tot aut plures sucos bibit; elige certos:
      nam non conveniens omnibus omnis erit.
      Pulla decent niveas: Briseïda pulla decebant:
      cum rapta est, pulla tum quoque veste fuit.
      Alba decent fuscas: albis, Cepheï, placebas:
      sic tibi vestitae pressa Seriphos erat.
      Quam paene admonui, ne trux caper iret in alas,
      neve forent duris aspera crura pilis!
      (please add an English translation of this quotation)
    • 8 CE, Ovid, Metamorphoses 11.44–49:
      Te maestae volucres, Orpheu, te turba ferarum,
      te rigidi silices, te carmina saepe secutae
      fleverunt silvae, positis te frondibus arbor
      tonsa comas luxit; lacrimis quoque flumina dicunt
      increvisse suis, obstrusaque carbasa pullo
      naides et dryades passosque habuere capillos.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension

Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative pullum pulla
genitive pullī pullōrum
dative pullō pullīs
accusative pullum pulla
ablative pullō pullīs
vocative pullum pulla

Adjective

pullum

  1. inflection of pullus:
    1. accusative masculine singular
    2. nominative/accusative/vocative neuter singular

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

pullum

  1. accusative singular of pullus

References