publika

See also: publiką

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /puˈblika/
  • Audio 1:(file)
  • Audio 2:(file)
  • Rhymes: -ika
  • Syllabification: pu‧bli‧ka

Adjective

publika (accusative singular publikan, plural publikaj, accusative plural publikajn)

  1. public
    Antonym: privata

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin pūblica (“the public”).[1][2][3][4][5] First attested in 1568.[6] Compare Silesian publika.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈpu.bli.ka/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ublika
  • Syllabification: pu‧bli‧ka

Noun

publika f

  1. (colloquial) synonym of publiczność
  2. synonym of zbiorowość
  3. (Western Kraków, Lublin, Przemyśl, Southern Borderlands, Kamianets-Podilskyi) shame (public outrage, scandal, shame, e.g. public and disgrace; talking bad about someone behind their back)
  4. (Southern Borderlands, Kamianets-Podilskyi) synonym of wszetecznica
  5. (obsolete) public affairs
  6. (obsolete) synonym of zgromadzenie

Declension

Declension of publika
singular
nominative publika
genitive publiki
dative publice
accusative publikę
instrumental publiką
locative publice
vocative publiko

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “publika”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “publika”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
  3. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “publika”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
  4. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “publika”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
  5. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “publika”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  6. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “publika”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

Further reading

  • publika in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • publika in Polish dictionaries at PWN
  • “PUBLIKA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 26.05.2009
  • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “publika”, in Słownik języka polskiego
  • Aleksander Zdanowicz (1861), “publika”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
  • A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “publika”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 424
  • Jan Karłowicz (1906), “publika”, in Jan Łoś, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 4: P, Kraków: Akademia Umiejętności, page 447
  • Antoni Kalina, editor (1898), “publika”, in Lud. Organ Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie‎[2] (in Polish), volume 4, Lviv: Towarzystwo Ludoznawcze, page 307

Serbo-Croatian

Pronunciation

  • IPA(key): /pǔblika/
  • Hyphenation: pu‧bli‧ka

Noun

pùblika f (Cyrillic spelling пу̀блика)

  1. audience

Declension

Declension of publika
singular plural
nominative publika publike
genitive publike publika
dative publici publikama
accusative publiku publike
vocative publiko publike
locative publici publikama
instrumental publikom publikama

Silesian

Etymology

Internationalism; possibly borrowed from German Publikum or Polish publika, ultimately from Latin pūblicus.

Pronunciation

  • IPA(key): /puˈbli.ka/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ika
  • Syllabification: pu‧bli‧ka

Noun

publika f

  1. audience

Further reading

Swedish

Adjective

publika

  1. inflection of publik:
    1. definite singular
    2. plural
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.