przyczaić

Polish

Etymology

From przy- +‎ czaić.

Pronunciation

  • IPA(key): /pʂɘˈt͡ʂa.it͡ɕ/
  • Audio; “przyczaić się”:(file)
  • Rhymes: -ait͡ɕ
  • Syllabification: przy‧cza‧ić

Verb

przyczaić pf (imperfective przyczajać)

  1. (reflexive with się) to lurk, to skulk, to lie in wait, to waylay [with na (+ accusative) ‘for whom’]
  2. (reflexive with się, figurative) to keep a low profile, to lie doggo

Conjugation

Conjugation of przyczaić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive przyczaić
future tense 1st przyczaję przyczaimy
2nd przyczaisz przyczaicie
3rd przyczai przyczają
impersonal przyczai się
past tense 1st przyczaiłem,
-(e)m przyczaił 		przyczaiłam,
-(e)m przyczaiła 		przyczaiłom,
-(e)m przyczaiło 		przyczailiśmy,
-(e)śmy przyczaili 		przyczaiłyśmy,
-(e)śmy przyczaiły
2nd przyczaiłeś,
-(e)ś przyczaił 		przyczaiłaś,
-(e)ś przyczaiła 		przyczaiłoś,
-(e)ś przyczaiło 		przyczailiście,
-(e)ście przyczaili 		przyczaiłyście,
-(e)ście przyczaiły
3rd przyczaił przyczaiła przyczaiło przyczaili przyczaiły
impersonal przyczajono
conditional 1st przyczaiłbym,
bym przyczaił 		przyczaiłabym,
bym przyczaiła 		przyczaiłobym,
bym przyczaiło 		przyczailibyśmy,
byśmy przyczaili 		przyczaiłybyśmy,
byśmy przyczaiły
2nd przyczaiłbyś,
byś przyczaił 		przyczaiłabyś,
byś przyczaiła 		przyczaiłobyś,
byś przyczaiło 		przyczailibyście,
byście przyczaili 		przyczaiłybyście,
byście przyczaiły
3rd przyczaiłby,
by przyczaił 		przyczaiłaby,
by przyczaiła 		przyczaiłoby,
by przyczaiło 		przyczailiby,
by przyczaili 		przyczaiłyby,
by przyczaiły
impersonal przyczajono by
imperative 1st niech przyczaję przyczajmy
2nd przyczaj przyczajcie
3rd niech przyczai niech przyczają
anterior adverbial participle przyczaiwszy
verbal noun przyczajenie

Derived terms

adjectives
  • przyczajony
nouns
adverbs

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.