przodownik

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *per-der.
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der.
Proto-Slavic *perdъ
Old Polish przód
Polish przód
Proto-Slavic *-ovati
Old Polish -ować
Polish -ować
Polish przodować
Proto-Slavic *-nъ
Proto-Indo-European *-eykos
Proto-Balto-Slavic *-eikas
Proto-Slavic *-ikъ
Proto-Slavic *-nikъ
Old Polish -nik
Polish -nik
Polish przodownik

    From przodować + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɔˈdɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: przo‧dow‧nik

    Noun

    przodownik m pers (female equivalent przodownica)

    1. leader (a person or organization that leads in a certain field in terms of excellence, success, etc.)
      Synonym: lider

    Declension

    Declension of przodownik
    singular plural
    nominative przodownik przodownicy/przodowniki (deprecative)
    genitive przodownika przodowników
    dative przodownikowi przodownikom
    accusative przodownika przodowników
    instrumental przodownikiem przodownikami
    locative przodowniku przodownikach
    vocative przodowniku przodownicy

    Derived terms

    adjective
    • przodowniczy
    noun
    • przodownictwo

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.