proprietarius

Latin

Etymology

From proprietās +‎ -ārius.

Pronunciation

Noun

proprietārius m (genitive proprietāriī or proprietārī); second declension (Late Latin)

  1. owner

Declension

Second-declension noun.

singular plural
nominative proprietārius proprietāriī
genitive proprietāriī
proprietārī1
proprietāriōrum
dative proprietāriō proprietāriīs
accusative proprietārium proprietāriōs
ablative proprietāriō proprietāriīs
vocative proprietārie proprietāriī

1Found in older Latin (until the Augustan Age).

Descendants

  • French: propriétaire (learned)

Adjective

proprietārius (feminine proprietāria, neuter proprietārium); first/second-declension adjective (Late Latin)

  1. (relational) property

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative proprietārius proprietāria proprietārium proprietāriī proprietāriae proprietāria
genitive proprietāriī proprietāriae proprietāriī proprietāriōrum proprietāriārum proprietāriōrum
dative proprietāriō proprietāriae proprietāriō proprietāriīs
accusative proprietārium proprietāriam proprietārium proprietāriōs proprietāriās proprietāria
ablative proprietāriō proprietāriā proprietāriō proprietāriīs
vocative proprietārie proprietāria proprietārium proprietāriī proprietāriae proprietāria

Further reading