properantia
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [prɔ.pɛˈran.ti.a]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pro.peˈran.t͡si.a]
Etymology 1
properantia
- nominative/accusative/vocative neuter plural of properāns
Etymology 2
Noun
properantia f (genitive properantiae); first declension (rare)
Declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | properantia | properantiae |
| genitive | properantiae | properantiārum |
| dative | properantiae | properantiīs |
| accusative | properantiam | properantiās |
| ablative | properantiā | properantiīs |
| vocative | properantia | properantiae |
References
- “properantia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “properantia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “properantia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.