pragnąć

See also: pragnąc

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pragnǫti. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /praɡnɑ̃t͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /praɡnɑ̃t͡ɕʲ/

    Verb

    pragnąć impf

    1. (attested in Greater Poland) to thirst, to be thirsty (to suffer from negative effects from not having enough water)
      • 15th century, Spowiedź powszechna - Confessio generalis, number 3:
        Tesz sya davam vynyen..., yszem... pragnvczego nye napoyl
        [Też sie dawam winien..., iżem... pragnącego nie napojił]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 126v:
        Sitire id est potum desiderare dursten pragnacz
        [Sitire id est potum desiderare dursten pragnąć]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 126v:
        (please add the primary text of this quotation)
        [Sitibundus [] id est siti plenus durstig pragnaczy]
        Sitibundus [] id est siti plenus durstig pragnący
    2. (attested in Lesser Poland, Sieradz-Łęczyca) to desire, to thirst for, to wish for
      • 1887 [1482-1483], Wacław Ubogi z Brodni, edited by Lucjan Malinowski, Modlitwy Wacława. Zabytek języka polskiego z wieku XV odkryty i skopjowany przez Aleksandra Przezdzieckiego wydał i objaśnił Lucyjan Malinowski[2], Krakow, Brodnia, page 65a:
        Slonycze tho iest Jesus mily, kthorego oyczowye pragnaly
        [Słońce to jest Jesus miły, ktorego ojcowie pragnęli]

    Derived terms

    adjectives
    • pragny
    • pragły
    nouns
    • pragliwość
    • pragność

    Descendants

    • Polish: pragnąć
    • Silesian: pragnōńć
    • Old Ruthenian: пра́гнути (práhnuti), прꙗ́гнути (prjáhnuti)
      • Belarusian: пра́гнуць (práhnucʹ), пря́гнуць (prjáhnucʹ)
      • Ukrainian: пра́гнути (práhnuty)

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “pragnąć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “pragnąć”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “pragnąć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pragnąć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “pragnąć”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish pragnąć.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈpraɡ.nɔɲt͡ɕ/
      • (Middle Polish) IPA(key): /ˈpraɡ.nɔ̃t͡ɕ/, /ˈprɒɡ.nɔ̃t͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -aɡnɔɲt͡ɕ
      • Syllabification: prag‧nąć

      Verb

      pragnąć impf

      1. (transitive or in Western Lublin, Ponikwoda, intransitive) to desire, to thirst for, to wish for (to want strongly) [with genitive ‘something’; or with infinitive ‘to do what’; or (Western Lublin, Ponikwoda) with na (+ accusative) ‘for what’]
        Pragną; осу pragną,
        Na bogatą ładną.
        (Western Lublin, Ponikwoda, song)
        They desire, the eyes desire
        For a rich beautiful woman.
      2. (transitive) to desire, to thirst for, to wish for (to wish to have sex with) [with genitive ‘something’]
      3. (transitive) to desire (to emphasize the importance of) [with infinitive ‘to do what’]
      4. (intransitive, literary, obsolete) to thirst, to be thirsty (to want to drink)

      Conjugation

      Conjugation of pragnąć impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive pragnąć
      present tense 1st pragnę pragniemy
      2nd pragniesz pragniecie
      3rd pragnie pragną
      impersonal pragnie się
      past tense 1st pragnąłem,
      -(e)m pragnął
      pragnęłam,
      -(e)m pragnęła
      pragnęłom,
      -(e)m pragnęło
      pragnęliśmy,
      -(e)śmy pragnęli
      pragnęłyśmy,
      -(e)śmy pragnęły
      2nd pragnąłeś,
      -(e)ś pragnął
      pragnęłaś,
      -(e)ś pragnęła
      pragnęłoś,
      -(e)ś pragnęło
      pragnęliście,
      -(e)ście pragnęli
      pragnęłyście,
      -(e)ście pragnęły
      3rd pragnął pragnęła pragnęło pragnęli pragnęły
      impersonal pragnięto
      future tense 1st będę pragnął,
      będę pragnąć
      będę pragnęła,
      będę pragnąć
      będę pragnęło,
      będę pragnąć
      będziemy pragnęli,
      będziemy pragnąć
      będziemy pragnęły,
      będziemy pragnąć
      2nd będziesz pragnął,
      będziesz pragnąć
      będziesz pragnęła,
      będziesz pragnąć
      będziesz pragnęło,
      będziesz pragnąć
      będziecie pragnęli,
      będziecie pragnąć
      będziecie pragnęły,
      będziecie pragnąć
      3rd będzie pragnął,
      będzie pragnąć
      będzie pragnęła,
      będzie pragnąć
      będzie pragnęło,
      będzie pragnąć
      będą pragnęli,
      będą pragnąć
      będą pragnęły,
      będą pragnąć
      impersonal będzie pragnąć się
      conditional 1st pragnąłbym,
      bym pragnął
      pragnęłabym,
      bym pragnęła
      pragnęłobym,
      bym pragnęło
      pragnęlibyśmy,
      byśmy pragnęli
      pragnęłybyśmy,
      byśmy pragnęły
      2nd pragnąłbyś,
      byś pragnął
      pragnęłabyś,
      byś pragnęła
      pragnęłobyś,
      byś pragnęło
      pragnęlibyście,
      byście pragnęli
      pragnęłybyście,
      byście pragnęły
      3rd pragnąłby,
      by pragnął
      pragnęłaby,
      by pragnęła
      pragnęłoby,
      by pragnęło
      pragnęliby,
      by pragnęli
      pragnęłyby,
      by pragnęły
      impersonal pragnięto by
      imperative 1st niech pragnę pragnijmy
      2nd pragnij pragnijcie
      3rd niech pragnie niech pragną
      active adjectival participle pragnący pragnąca pragnące pragnący pragnące
      passive adjectival participle pragnięty pragnięta pragnięte pragnięci pragnięte
      contemporary adverbial participle pragnąc
      verbal noun pragnięcie

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), pragnąć is one of the most used words in Polish, appearing 6 times in scientific texts, 8 times in news, 22 times in essays, 15 times in fiction, and 22 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 73 times, making it the 887th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “pragnąć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 430

      Further reading