praelatus

Latin

Alternative forms

Pronunciation

Etymology 1

    Perfect passive participle of praeferō (to carry forth, set before).

    Participle

    praelātus (feminine praelāta, neuter praelātum); first/second-declension participle

    1. carried
    2. offered, presented
    3. preferred
    4. anticipated
    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative praelātus praelāta praelātum praelātī praelātae praelāta
    genitive praelātī praelātae praelātī praelātōrum praelātārum praelātōrum
    dative praelātō praelātae praelātō praelātīs
    accusative praelātum praelātam praelātum praelātōs praelātās praelāta
    ablative praelātō praelātā praelātō praelātīs
    vocative praelāte praelāta praelātum praelātī praelātae praelāta

    Etymology 2

    Nominalization of praelātus.

    Noun

    praelātus m (genitive praelātī); second declension (Medieval Latin)

    1. a prelate
    Declension

    Second-declension noun.

    Descendants
    • Catalan: prelat
    • Old French: prelat
    • Old Galician-Portuguese: prelado
    • Italian: prelato
    • Romanian: prelat
    • Russian: прелат (prelat)
    • Spanish: prelado

    References

    • praelātus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • praelātus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • praelātus¹”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • "praelatus²", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • praelatus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016