préach
Irish
Verb
préach (present analytic préachann, future analytic préachfaidh, verbal noun préachadh, past participle préachta)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | préachaim | préachann tú; préachair† |
préachann sé, sí | préachaimid; préachann muid | préachann sibh | préachann siad; préachaid† |
a phréachann; a phréachas | préachtar |
| past | phréach mé; phréachas | phréach tú; phréachais | phréach sé, sí | phréachamar; phréach muid | phréach sibh; phréachabhair | phréach siad; phréachadar | a phréach | préachadh |
| past habitual | phréachainn / préachainn‡ |
phréachtá / préachtᇠ|
phréachadh sé, sí / préachadh sé, sí‡ |
phréachaimis; phréachadh muid / préachaimis‡; préachadh muid‡ |
phréachadh sibh / préachadh sibh‡ |
phréachaidís; phréachadh siad / préachaidís‡; préachadh siad‡ |
a phréachadh | phréachtaí / préachtaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | préachfaidh mé; préachfad |
préachfaidh tú; préachfair† |
préachfaidh sé, sí | préachfaimid; préachfaidh muid |
préachfaidh sibh | préachfaidh siad; préachfaid† |
a phréachfaidh; a phréachfas | préachfar |
| conditional | phréachfainn / préachfainn‡ |
phréachfá / préachfᇠ|
phréachfadh sé, sí / préachfadh sé, sí‡ |
phréachfaimis; phréachfadh muid / préachfaimis‡; préachfadh muid‡ |
phréachfadh sibh / préachfadh sibh‡ |
phréachfaidís; phréachfadh siad / préachfaidís‡; préachfadh siad‡ |
a phréachfadh | phréachfaí / préachfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bpréacha mé; go bpréachad† |
go bpréacha tú; go bpréachair† |
go bpréacha sé, sí | go bpréachaimid; go bpréacha muid |
go bpréacha sibh | go bpréacha siad; go bpréachaid† |
— | go bpréachtar |
| past | dá bpréachainn | dá bpréachtá | dá bpréachadh sé, sí | dá bpréachaimis; dá bpréachadh muid |
dá bpréachadh sibh | dá bpréachaidís; dá bpréachadh siad |
— | dá bpréachtaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | préachaim | préach | préachadh sé, sí | préachaimis | préachaigí; préachaidh† |
préachaidís | — | préachtar |
| past participle | préachta | |||||||
| verbal noun | préachadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| préach | phréach | bpréach |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- “préach”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- Dinneen, Patrick S. (1904), “préaċaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 551
- Ó Dónaill, Niall (1977), “préach”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN