potwora

See also: potworą

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /pɔˈtfɔ.ra/
  • Rhymes: -ɔra
  • Syllabification: po‧two‧ra
  • Homophone: Potwora

Etymology 1

From potwór +‎ -a. First attested in the 16th century.[1]

Noun

potwora f (male equivalent potwór, diminutive potworka)

  1. (dated) female equivalent of potwór (“monster, fiend”)
  2. (Żywiec) used as an epithet
Declension
Declension of potwora
singular plural
nominative potwora potwory
genitive potwory potwor
dative potworze potworom
accusative potworę potwory
instrumental potworą potworami
locative potworze potworach
vocative potworo potwory
Derived terms
phrases

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

potwora m animal

  1. genitive/accusative singular of potwór

References

  1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “potwora”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

Further reading

  • potwora in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • potwora in Polish dictionaries at PWN
  • “POTWORA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 07.05.2020
  • Leon Rzeszowski (1891), “potwora”, in “Spis wyrazów ludowych z okolic Żywca”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności‎[1], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 359
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.