postire
Latin
Verb
postīre
- second-person singular present passive indicative of posteō
Romanian
Etymology
Noun
postire f (plural postiri)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | postire | postirea | postiri | postirile | |
| genitive-dative | postiri | postirii | postiri | postirilor | |
| vocative | postire, postireo | postirilor | |||