pnʾh

See also: pnh and PNH

Middle Persian

Noun

pnʾh • (panāh)

  1. protector
  2. refuge

Descendants

  • Persian: پناه (panâh)
    • Bengali: পনা (pona), পানা (pana)
    • Chagatai: پناه (pnāh /⁠pänāh⁠/)
    • Hindustani:
      Hindi: पनाह (panāh)
      Urdu: پَناہ (panāh)
    • Kazakh: пана (pana)
    • Old Anatolian Turkish: پناه (penāh)
    • Punjabi:
      Gurmukhi script: ਪਨਾਹ (panāh)
      Shahmukhi script: پَناہ (panāh)
    • Turkmen: pena