pluralis

Danish

Noun

pluralis

  1. (grammar) plural

Synonyms

Dutch

Etymology

Learned borrowing from Latin plurālis.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

pluralis m (plural pluralissen or pluralia, no diminutive)

  1. (grammar) synonym of meervoud (plural)
    Deze vormen zijn pluralia, maar het laatste woord is geen pluralis.These forms are plurals, but the last word is not a plural.

Descendants

  • Indonesian: pluralis

Indonesian

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /pluˈralis/ [pluˈra.lɪs]
  • Rhymes: -alis
  • Syllabification: plu‧ra‧lis

Etymology 1

Borrowed from Dutch pluralis (plural), from Latin plurālis.

Noun

pluralis (plural pluralis-pluralis)

  1. (grammar) plural (word in plural form)

Etymology 2

Borrowed from English pluralist.

Noun

pluralis (plural pluralis-pluralis)

  1. pluralist

Further reading

Latin

Etymology

From plūs +‎ -ālis.

Pronunciation

Adjective

plūrālis (neuter plūrāle); third-declension two-termination adjective

  1. plural (pertaining to more than one)
  2. (grammar) plural

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative plūrālis plūrāle plūrālēs plūrālia
genitive plūrālis plūrālium
dative plūrālī plūrālibus
accusative plūrālem plūrāle plūrālīs
plūrālēs
plūrālia
ablative plūrālī plūrālibus
vocative plūrālis plūrāle plūrālēs plūrālia

Derived terms

  • plūrāle tantum
  • plūrālis commūnis
  • plūrālis maiestāticus
  • plūrālis maiestātis
  • plūrālis modestiae

Descendants

Noun

plūrālis m (genitive plūrālis); third declension

  1. (grammar) plural (short for numerus plūrālis)

Declension

Third-declension noun (i-stem).

References

  • pluralis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • pluralis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

Swedish

Noun

pluralis n

  1. plural

Synonyms