plasticus

Latin

Etymology

    From Ancient Greek πλαστικός (plastikós, shapable, mouldable).
    By surface analysis, plast(ēs) (shaper”, “moulder) +‎ -icus (adjective-forming suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    plasticus (feminine plastica, neuter plasticum); first/second-declension adjective

    1. Of or pertaining to moulding or shaping.
    2. (New Latin) Made of plastic.
      • 2018, Tuomo Pekkanen, De eiectamentis plasticis [1], Nuntii Latini 30.3.2018:
        In regione maritima inter Californiam et Insulas Havaianas patente tanta eiectamentorum plasticorum copia fluctuat, ut magnitudine aream Francogalliae ter excedat.
        In the waters between California and Hawaii, such an amount of plastic waste bobs around that it exceeds thrice the area of France.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative plasticus plastica plasticum plasticī plasticae plastica
    genitive plasticī plasticae plasticī plasticōrum plasticārum plasticōrum
    dative plasticō plasticae plasticō plasticīs
    accusative plasticum plasticam plasticum plasticōs plasticās plastica
    ablative plasticō plasticā plasticō plasticīs
    vocative plastice plastica plasticum plasticī plasticae plastica

    Descendants

    • Catalan: plàstic
    • English: plastic
    • French: plastique
    • Italian: plastico
    • Portuguese: plástico
    • Romanian: plastic
    • Spanish: plástico

    References