pléadáil

Irish

Alternative forms

Etymology

From Middle English pleden (from Old French plaidier) + -áil. By surface analysis, pléid (disputation) +‎ -áil. Cognate with Manx pleadeil.

Pronunciation

Verb

pléadáil (present analytic pléadálann, future analytic pléadálfaidh, verbal noun pléadáil, past participle pléadáilte)

  1. (law) to plead (a suit)
    pléideáil ciontachto plead guilty
  2. to dispute
  3. to wrangle

Conjugation

Conjugation of pléadáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present pléadálaim pléadálann tú;
pléadálair
pléadálann sé, sí pléadálaimid; pléadálann muid pléadálann sibh pléadálann siad;
pléadálaid
a phléadálann; a phléadálas pléadáiltear
past phléadáil mé; phléadálas phléadáil tú; phléadálais phléadáil sé, sí phléadálamar; phléadáil muid phléadáil sibh; phléadálabhair phléadáil siad; phléadáladar a phléadáil pléadáladh
past habitual phléadálainn /
pléadálainn
phléadáilteá /
pléadáilteá
phléadáladh sé, sí /
pléadáladh sé, sí
phléadálaimis; phléadáladh muid /
pléadáladh muid
phléadáladh sibh /
pléadáladh sibh
phléadálaidís; phléadáladh siad /
pléadálaidís; pléadáladh siad
a phléadáladh phléadáiltí /
pléadáiltí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future pléadálfaidh mé;
pléadálfad
pléadálfaidh tú;
pléadálfair
pléadálfaidh sé, sí pléadálfaimid;
pléadálfaidh muid
pléadálfaidh sibh pléadálfaidh siad;
pléadálfaid
a phléadálfaidh; a phléadálfas pléadálfar
conditional phléadálfainn /
pléadálfainn
phléadálfá /
pléadálfá
phléadálfadh sé, sí /
pléadálfadh sé, sí
phléadálfaimis; phléadálfadh muid /
pléadálfaimis; pléadálfadh muid
phléadálfadh sibh /
pléadálfadh sibh
phléadálfaidís; phléadálfadh siad /
pléadálfaidís; pléadálfadh siad
a phléadálfadh phléadálfaí /
pléadálfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bpléadála mé;
go bpléadálad
go bpléadála tú;
go bpléadálair
go bpléadála sé, sí go bpléadálaimid;
go bpléadála muid
go bpléadála sibh go bpléadála siad;
go bpléadálaid
go bpléadáiltear
past bpléadálainn bpléadáilteá bpléadáladh sé, sí bpléadálaimis;
bpléadáladh muid
bpléadáladh sibh bpléadálaidís;
bpléadáladh siad
bpléadáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
pléadálaim pléadáil pléadáladh sé, sí pléadálaimis pléadálaigí;
pléadálaidh
pléadálaidís pléadáiltear
past participle pléadáilte
verbal noun pléadáil

archaic or dialect form
dependent form

Noun

pléadáil f (genitive singular pléadála, nominative plural pléadálacha)

  1. verbal noun of pléadáil
  2. (law) plea (defendant's answer to plaintiff’s declaration)
    pléideáil chiontacha guilty plea

Declension

Declension of pléadáil (third declension)
bare forms
singular plural
nominative pléadáil pléadálacha
vocative a phléadáil a phléadálacha
genitive pléadála pléadálacha
dative pléadáil pléadálacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an phléadáil na pléadálacha
genitive na pléadála na bpléadálacha
dative leis an bpléadáil
don phléadáil
leis na pléadálacha

Mutation

Mutated forms of pléadáil
radical lenition eclipsis
pléadáil phléadáil bpléadáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Ó Máille, T. S. (1974), Liosta Focal as Ros Muc [Word List from Rosmuck] (in Irish), Baile Átha Cliath [Dublin]: Irish University Press, →ISBN, page 160

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “pléideáil; pléideálaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 847; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “pléadáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN